૧. મારું ગામ
મારા ગામનું નામ અમરાપર છે. મારું ગામ પ્રકૃતિના સુંદર અને શાંત વાતાવરણમાં વસેલું છે. ગામના પ્રવેશદ્વાર પર જ એક વિશાળ વડલો છે, જે વર્ષોથી ગામની રક્ષા કરતો હોય તેમ ઊભો છે. ગામની મધ્યમાં એક પવિત્ર મંદિર અને તેની બાજુમાં મોટું તળાવ આવેલું છે, જ્યાં પક્ષીઓનો કલરવ સાંભળવા મળે છે. મારા ગામના લોકો ખૂબ જ માયાળુ, મહેનતુ અને હળીમળીને રહેનારા છે. અહીં મોટાભાગના લોકો ખેતી અને પશુપાલન સાથે સંકળાયેલા છે, તેથી સવાર પડતા જ ખેતરોમાં હરિયાળી અને ચહલપહલ જોવા મળે છે.
ગામમાં પંચાયત ભવન, પ્રાથમિક શાળા અને નાનું દવાખાનું જેવી પાયાની સુવિધાઓ ઉપલબ્ધ છે. શહેરી કોલાહલથી દૂર મારા ગામમાં શુદ્ધ હવા અને શાંતિનો અનુભવ થાય છે. તહેવારોના સમયે આખું ગામ એક પરિવારની જેમ ઉત્સવ મનાવે છે. ગામડાનું જીવન સાદું છે પણ તેમાં જે મમતા અને સંસ્કાર છે તે અદ્વિતીય છે. મને મારા ગામની સંસ્કૃતિ અને તેની માટી પ્રત્યે ખૂબ જ ગર્વ છે. મારું ગામ ખરેખર એક આદર્શ અને પ્રેમાળ ગામ છે.
૨. ઉનાળાનો બપોર
ભારતની ઋતુઓમાં ઉનાળો સૌથી આકરો હોય છે અને તેમાંય ઉનાળાનો બપોર એટલે ગરમીનો પ્રકોપ. સવારના દસ વાગ્યાથી જ સૂરજ દાદા આકાશમાંથી આગ ઓકવાનું શરૂ કરી દે છે. બપોર થતાં જ તાપમાન ચરમસીમાએ પહોંચે છે, જેના કારણે રસ્તાઓ સૂમસામ બની જાય છે. ગરમ પવન એટલે કે 'લૂ' ફૂંકાવા લાગે છે, જેનાથી બચવા લોકો ઘરની બહાર નીકળવાનું ટાળે છે. પશુ-પક્ષીઓ પણ આ આકરા તાપથી બચવા માટે ઘટાદાર વૃક્ષોની છાયામાં આશરો લે છે.
બપોરના સમયે લોકો ઠંડા પીણાં, છાશ કે તરબૂચ જેવા ફળો ખાઈને ગરમીથી રાહત મેળવવાનો પ્રયત્ન કરે છે. શહેરોમાં એસી અને પંખા સતત ચાલતા રહે છે, જ્યારે ગામડામાં ખેડૂતો ખેતરના શેઢે લીમડાના ઝાડ નીચે આરામ કરે છે. જોકે ઉનાળાનો બપોર અસહ્ય હોય છે, પણ બાળકો માટે તે વેકેશનની મજા અને કેરીની મિજબાનીનો સમય પણ છે. કુદરતનો આ એક એવો સમય છે જ્યારે સૃષ્ટિ થોડી ક્ષણો માટે થંભી ગઈ હોય તેવું લાગે છે.
૩. ઉત્તરાયણ
ઉત્તરાયણ એ ગુજરાતનો સૌથી મોટો અને રોમાંચક તહેવાર છે, જે દર વર્ષે ૧૪મી જાન્યુઆરીએ ઉજવાય છે. જ્યારે સૂર્ય ધનુ રાશિમાંથી મકર રાશિમાં પ્રવેશે છે, ત્યારે તેને મકર સંક્રાંતિ પણ કહેવામાં આવે છે. આ તહેવાર આનંદ, ઉમંગ અને રંગોનો ઉત્સવ છે. વહેલી સવારથી જ અબાલ-વૃદ્ધ સૌ અગાસીઓ પર ચઢી જાય છે. આખું આકાશ રંગબેરંગી પતંગોથી ભરાઈ જાય છે. ચારે બાજુ 'કાપ્યો છે', 'લપેટ' ના નારાઓ સંભળાય છે અને લાઉડસ્પીકર પર વાગતા ગીતો વાતાવરણને ઉત્સાહિત બનાવી દે છે.
ઉત્તરાયણ માત્ર પતંગ ચગાવવાનો જ નહીં, પણ સ્વાદિષ્ટ વાનગીઓ ખાવાનો પણ તહેવાર છે. આ દિવસે તલના લાડુ, ચીકી, જલેબી અને ખાસ કરીને 'ઊંધિયું' ખાવાની પરંપરા છે. આ દિવસે ગાયોને ઘાસ નીરવાનું અને ગરીબોને દાન આપવાનું વિશેષ મહત્વ છે. રાત પડતાં જ આકાશમાં ઉડતા સફેદ તુક્કલ અને ફટાકડા દ્રશ્યને મનોહર બનાવે છે. ઉત્તરાયણ એ સૌને સાથે મળીને ખુશીઓ વહેંચવાનો સંદેશ આપતો તહેવાર છે.
૪. આદર્શ વિદ્યાર્થી
વિદ્યાર્થી કાળ એ જીવનનો પાયો છે અને આ પાયાને મજબૂત બનાવનાર 'આદર્શ વિદ્યાર્થી' જ ગણાય છે. આદર્શ વિદ્યાર્થી એટલે માત્ર ભણવામાં હોશિયાર હોય તે નહીં, પણ જેનામાં ઉચ્ચ સંસ્કારો અને શિસ્ત હોય. તે હંમેશા સમયનો સદુપયોગ કરે છે અને પોતાનું દરેક કાર્ય નિયમિત રીતે પૂર્ણ કરે છે. તેનામાં વડીલો અને ગુરુજનો પ્રત્યે અત્યંત આદરભાવ હોય છે. તે શાળાના નિયમોનું પાલન કરે છે અને અભ્યાસની સાથે રમતગમત તથા અન્ય પ્રવૃત્તિઓમાં પણ ઉત્સાહથી ભાગ લે છે.
આદર્શ વિદ્યાર્થીમાં જિજ્ઞાસા વૃત્તિ હોય છે, તે હંમેશા નવું નવું શીખવા માટે તૈયાર રહે છે. તેનામાં સત્ય બોલવાની હિંમત અને બીજાને મદદ કરવાની ભાવના હોય છે. તે ખરાબ આદતોથી દૂર રહે છે અને પોતાનું ચરિત્ર શુદ્ધ રાખે છે. આવા વિદ્યાર્થીઓ જ આવતીકાલના જવાબદાર નાગરિક બને છે અને દેશનું નામ રોશન કરે છે. વિનમ્રતા એ તેનું સૌથી મોટું ઘરેણું છે. ટૂંકમાં, જે વિદ્યાર્થી શીખવાની તત્પરતા અને જીવનમાં શિસ્ત લાવે છે, તે જ સાચા અર્થમાં આદર્શ વિદ્યાર્થી છે.
૫. સુભાષચંદ્ર બોઝ
નેતાજી સુભાષચંદ્ર બોઝ ભારતના સ્વાતંત્ર્ય સંગ્રામના અજોડ અને તેજસ્વી ક્રાંતિકારી નેતા હતા. તેમનો જન્મ ૨૩ જાન્યુઆરી ૧૮૯૭ના રોજ કટકમાં થયો હતો. તેઓ નાનપણથી જ તેજસ્વી બુદ્ધિ પ્રતિભા ધરાવતા હતા. તેમણે આઈ.સી.એસ. (ICS) જેવી પ્રતિષ્ઠિત પરીક્ષા પાસ કરી હતી, પરંતુ દેશસેવા માટે તેમણે અંગ્રેજ સરકારની નોકરીનો ત્યાગ કર્યો હતો. નેતાજી માનતા હતા કે માત્ર અહિંસાથી આઝાદી નહીં મળે, તેના માટે સશસ્ત્ર ક્રાંતિની પણ જરૂર છે.
તેમણે "આઝાદ હિંદ ફોજ" ની સ્થાપના કરી અને ભારતની બહાર રહીને અંગ્રેજો સામે યુદ્ધ છેડ્યું. તેમણે દેશવાસીઓને "તુમ મુઝે ખૂન દો, મેં તુમ્હે આઝાદી દૂંગા" અને "જય હિંદ" જેવા પ્રેરણાદાયક સૂત્રો આપ્યા હતા. તેમનું વ્યક્તિત્વ એટલું પ્રભાવશાળી હતું કે લાખો યુવાનો દેશ માટે બલિદાન આપવા તૈયાર થઈ ગયા હતા. ભલે તેમનું મૃત્યુ એક રહસ્ય બની રહ્યું, પરંતુ તેમની દેશભક્તિ અને બલિદાન આજે પણ દરેક ભારતીયના હૃદયમાં જીવંત છે. તેઓ ખરેખર ભારત માતાના સાચા સપૂત અને મહાન રાષ્ટ્રનાયક હતા.
